இடுகைகள்
கருத்துகள்
வீரம்மா பெற்றெடுத்தாள்,
வீரமாய் பெற்றெடுத்தாள்!
தகப்பனின் தனிச்சொத்து,
செல்வமாய் பெற்றெடுத்து,
செல்லமாய் இவர் வளர,
செந்தில்நாதனும் பூரித்திருப்பான் !
பழநியின் வேல் கண்டு !
செறுப்பற்ற நடை , செருகற்ற குணம்,
இவ்விரண்டும் இவர் இயல்பு !
தந்தை தாயறிய,
வேலனுக்கு வள்ளி வந்தாள்,
இருவரை கவனிக்க;
இருமூன்றை பெற்றெடுத்தாள்,
இரும்பின் இயற்பியல் !
பெயரன் பெயர்திக்கு,
சோறூட்ட பிசைகையில்,
அண்ணமும் தேன் ஏறும்,
அனுதினமும் நாவூரும்,
அதட்டி தொடை கில்லையிலும்,
தட்டி பொறை நீக்கயிலும்,
இவள் பித்தம்,
வேண்டும் நித்தம் !
புகையாடுப்பு மூட்டையிலும்,
புகையிலையை உருட்டையிலும்,
கூன் கிழமும் கோகிலம் தான் !
பத்தை தீட்டினாலும்,
நான் பத்திரைக்க திட்டினாலும்;
அன்னமொத்த குணவதி,
திண்ணம் அதை நினைவரியும் !
எம்புட்டு வளர்ந்தாலும்,
என் வாயூட்ட நீர் வேண்டும்,
நீர் கடந்த எண்பத்து பத்தாது ,
என் பிள்ளை பத்து வரை,
பாத்திருந்து கொல் அடைக !
#வினித் மணிமாறன்
துயிலும் மயிலவள்
கயல் விழி மூடையில்
துயருண்டு வீழ்கிறேன்...
பின்;
வரலா காட்டில்,
வரமென பிறக்கிறேன்
விழியின் இமையது பிரிந்திட...
#வினித் மணிமாறன்
தாகம் தீர்க்கும் தாரிகையே,
கருமேகம் சூழ வந்தவளே,
காணுகின்ற காட்சி தனில்
எந்தன் காணொளியாய் வருபவளே..
காரணமே இல்லாமல், என் கானல்நீராய் ஆனதென்ன ?
எழுதாத வரிகள் வந்து,
எழுதிட சுணக்கம் தந்து,
கவிக்கடல் அளக்கயில்,
கண்ணிமைச்ச ஒத்த நொடி
நின் காட்சி இன்றி,
கண்ணிருண்டு செத்தேனடி..
#வினித் மணிமாறன்
கறையுடை நிலவை
உறைமேகம் போர்த்த,
சிறைவாசம் சென்ற இதயம்
சுவாசம் பெற உதய,
நனைக்கும் மழைத்துளியில்
நின்னை நினைத்தவாறு
கனைக்கும் தொண்டை,
நம்மை இனைக்கும் வரிகளை
உச்சரித்தவாறு ,
கனத்த கனவை கண் இமைக்குள்
சுமந்து ,
கவிதை கிறுக்கும் காகிதமாய் நான்....
#வினித் மணிமாறன்
காதல் கார்மேகமாய் சூழ,
கற்பனை மழையாய் தூர,
நனைகிறேன் நினைவதன் நிழலிலே...
குடையென அவள் விடை,
என் தலையதை துடைக்க;
மடையனாய் சிரிக்கிறேன்,
அவளையே வெறிக்கிறேன்,
சுற்றம் மறக்கிறேன்..
நிலவும் பொறுமை இழந்து, நொடியில் பொறாமை அடைந்தது,
என்னவளின் தேகம் கண்டு..
மேகத்தை இடை மறித்து ,
தன் இடை புதைத்தது,
மஞ்சள் பூசி மெருகேற்ற முயற்சித்து,
தோல்வியில் கிரகம் பெயர்ந்தது...
#வினித் மணிமாறன்
வரா கவிதை ,
மசைக்கும் மண்டையில் மண்டியிட ,
கணியா கனவுகளை சுமந்து வண்டியிட ,
கடக்கும் பாதையும் , அவள் நினைவால் கிடைக்கும் போதையும், காதலாய் காதலியாய் ; மனதிற்கு இதம் தர,
கடந்தது இவ்வழி(லி)யும் வழி(லி)யாமல் ...
நிலையில்லா வாழ்வில் நிலைத்த உருவெடுத்து,
நினைவுகள் மட்டும் என்கண் உரித்தெடுத்து;
உலவிடும் சிலையென, நித்திரையிலும் நின்னைவிதைக்கும்,
நட்பே !
ககரம் இல்லா உணர்வுகளை பகிர்ந்து ,
உதிரம் பகிராமல் உதிர்த்த உறவாகி ,
சிதறும் தருவாய் தனில் ,
நின்கண் காதல் கணிந்தாலும் ;
மறைத்து கண்ணீருடன் சிரிக்கும் சிரிப்பும் ஒட்டணியே !
சொல் விளக்கம்
ஒட்டணி அல்லது ஒட்டு அணி என்பது கவி தான் மனதில் கருதிய கருத்தினை நேரடியாகக்கூறாமல், அதனை வேறொரு பொருள் கொண்டு விளக்குவதாகும்.
விளக்கில்லா இருளில் விளக்கமில்லா கவிதையை தேடி...
இலக்குடன் விளங்கும் விலங்குகள் நடுவில்...
கவித்து தவித்திடும் கவிஞன் நான்..
#வினித் மணிமாறன்
அலர் தந்து காதலை சொல்ல துடிக்கும் மனம் ;
என் கைபேசி அலறும் பொழுதெல்லாம் துடித்தது ;
கணதிற்கு கணம் வந்த கவிதைகள் ,
தினத்தை விதைக்க தவறவில்லை ;
வண்ணத்தில் மனதை வெளிப்படுத்த நினைத்தாலும் ,
எண்ணத்தில் துளைந்தது மனம்; என்னவளின் மாற்றத்தால் கலைந்தது ;
இனம் புரியாத இனிமையான நினைவுகளுடன் ,
காதலும் கடந்தது ,
இன்றைய காதலர் தினமும் கடந்தது !
காதலின் சாரல் இல்லாமலே...
#வினித்_மணிமாறன்
நினைக்க மறவா மனம் ,
சுமையாய் சுமக்கிறது பிணைக்க முடியாத காதலை ;
காந்தமாய் ஈர்த்த அமிழ்து ,
இன்று கந்தகமாய் அமிலுது ;
அழைத்த இதயம் அலைய துணியுது ,
தழைத்த காதல் கரையை கடக்க ;
இனிக்கும் கடந்தகாலம் , இணைக்க எண்ணினாலும் ;
கனியா வருங்காலத்தை,
கருத்தாய் கணித்தால் போலும் ...
#வினித்_மணிமாறன்
புகைக்கும் ஊர்தி , நகைக்கும் குழந்தை ,
இப்படி தொடங்கிய பயணம் !
சன்னலுக்கு அருகே, குளிர் காற்றோடு பேசியப்படி நான் அமர்ந்திருக்க ;
சிணுங்கிடும் அலைபேசியை அணைக்க மறுக்கவில்லை ,
அவ்வப்போது கிறுக்கனாய் அதை கண்டு சிரித்தவாறு ;
மங்கும் ஒளியில் அங்கும் இங்கும் தேடுகிறேன் என் காதல் தேவதையை ...
#வினித்_மணிமாறன்
தூங்கா இரவுகள்,
உடைந்தும் மூழ்கா தோணியாய், மனம் தத்தளித்திட,
இதுவும் ஓர்வகை காதல் தான் என மனக்கட்டவிழ்த்திட ;
நிமிடத்திற்கு நிமிடம் மாறும் பச்சோந்தி பாதை ;
மாற்றத்திலும் ,
அவளது நினைவுகள் ஏற்றும் போதை ;
விடியும் காலை விரட்டி அடிக்கிறது ,
காதலின் நினைவுகளை;
காற்றில் சிதறும் சிறு காகிதமாய்....
#வினித்_மணிமாறன்
கண்களால் கண்ட பொருளை ,
எண்களால் எண்ண முடியாத அளவுக்கு விளக்கிய தந்தயே...
அறவனைப்பால் என் அன்னையையும் முந்திச்சென்ற விந்தையே...
நான் வீழ்ந்த பொழுதும் , நான் தவறு செய்து என்னை ஊர் சூழ்ந்த பொழுதும்,
என்னை காக்க பின்னால் இருந்தவர் நீர்.....
என் நாள் பல இருந்தும் இன்று உன் நாள்....
இந்நாளைப் போல எந்நாளும், என் நாளை பொண்ணாக்க விரும்புகிறேன்....
உறையும் குளிரை உறையாய் போர்த்தி,
வானின் கருமை என் உரையை ஏற்ற ,
நட்சத்திரமும் சோம்பலிட;
நிலவது களவாக..
கலந்திடும் காற்றில் உணர்கிறேன் நகரத்தில் , அகரத்தை...
நிகரில்லா நிறை மதியே ,
என் வாழ்வின் பிறை விதியே !
என் எழுத்தின் காரணியே,
நான் செரிக்கும் பூரணியே !
குறையுடனே வாழ்ந்தாலும்,
குறையுண்டு வாழ்ந்தாலும் ;
நிறைவடையும் நினைவத்திலே,
நுன்னித்தம் நிறைந்தவளே !
வழியில்லா நேரத்திலும்,
என் வலியை பொறுத்தவளே !
வணங்கிட வார்தையின்றி,
சுணக்கத்திலும் சுமந்திடுவேன் !
என்னை சுழிக்காமல் சுமந்தவளை .......
நிலவில்லா வானில், உன் நினைவுகள் உளவிட
உதிர்கிறேன் ஓர் இதழ் இழந்த ரோஜாவாய்...
சுற்றத்தில் மணமிட்டு உதிர்ந்தாலும்,
உன் நினைவை மனம் இட மறுப்பதேனோ..
இசையது மனதினை மசைத்திட ,
கசையும் கனவுகள் கவிதையாய் கசிந்தாலும் ,
தீராத்தாகத்துடன் தீர்க்கம் செய்து, ஆயுளை தீர்த்திட;
திமிரும் திமிழென திகைக்கும் தமிழன் நான்...
ஊர்தி சாலையில் ஊர,
மழை சாரல் தலையைத் துவட்டி தூர;
அகலும் காற்று என் காதில் காதலை கூற,
நகர்கிறேன்;
நகரம் என்னும் நரகத்தை நோக்கி...
நோக்கம் மாறினாலும், சொந்த ஊரின் ஏக்கம்;
ஈரமான கண்ணை தூக்கமுர செய்தாலும்;
காலம் மாறும் வரை மனதை ஏலம் போகாமல் காத்து;
கருகும் கவிஞனாய், மனதால் உருகும் சிறுவன் நான் !
உணர்த்திடும் நட்பாய்,
உருகிடும் தாயாய் ,
உறங்கிடும் சேயாய்,
உறைந்திடும் மனைவியாய்,
உறவினர் பெண்ணாய் ,
ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் தன் வாழ்க்கையை ஒதியமிடும் பெண்களுக்கு , எனது இனிய மகளிர் தின வாழ்த்துக்கள் ...
